| กระดาษ's profile*~มีเพียงความหวัง~*BlogLists |  Tools  Help |
|
2/15/2008 ~ขอเพียงลมพัดผ่าน~วาเลนไทน์... เพิ่งผ่านไป
ทำไมมันสับสนแบบนี้..
รู้สึกทนไม่ไหวแล้วซิ...
ไม่อยากเก็บความรู้สึกนี้.. ต่อไปอีกแล้ว
รู้สึกว่า.. คงเสียเวลาเปล่า
ถ้าเรายังไม่พูดให้เค้าได้รู้..
เค้าเคยพูด.. นานแล้ว
ถึงเวลาเรา.. ซักที
อยากบอกแทบขาดใจ..
ก้าวข้ามผ่านความกลัวนี้.. ไปให้ได้
ต้องทำได้ซิ..
มันจะเป็นไงต่อ.. ก็ไม่สนแล้ว
ขอแค่ได้พูดความรู้สึกในใจออกไปก็พอ
..แล้วเค้าจะรู้สึกยังไงนะ..
อยากรู้..
บอกตัวเองว่าไม่ต้องกลัว..
วันพรุ้งนี้ต้องดีกว่า..
วันนี้อะไรนักหนา
จาให้พูดหน้าเสาธงหร๋อ เหอะๆ
คนนั้นเราก็ไม่เจอ
ซ้อมละครก็... เหอะๆ
พรุ้งนี้จะเป็นยังไงนะ ?
ต้องรอดูต่อไป..
ชีวิตก็งี้แหละ..
1/14/2008 วันดีๆอีกวัน ^^ที่บอกว่าเป็นวันมหามงคลก็เพราะ ได้เข้าเฝ้าฯสมเด็จพระเทพ
อยากจะบอกว่าสุดยอด ตอนท่านเข้ามา เราก้มๆ แต่พอเงยขึ้นไป ท่านมองยุอ่ะ เราอึ้งเลย ยิ้มเลย ท่านยิ้มมากๆอ่ะ ตอนถวายรายงานเราก็ยิ้มมมมมม สุดยอด ได้เห็นท่านนานจริงๆ เป็นบุญสุดๆ คงเป็นเพราะวิธีทางที่พระเจ้าทรงวางไว้ให้เรา เริ่มแรก ไปหาอาจารย์หัวหน้าหมวดอังกฤษ ตกลงกับเพื่อนไม่ได้เลยจับฉลาก 2 คน เราก็ดันฟลุ๊ค จับได้ พอวันที่ 20 เพื่อนมาตามบอกว่าคงจับฉลาก ใจแป่วเลย แต่ก้อหมั่นไส้เพื่อน อารายๆก้อจะจับ คงรุ้ว่าสู้เราไม่ได้ ตอนแรกๆในห้องก็วุ่นวาย เดี๋ยวจาอย่างโง่นอย่างงี้ ไรวะ แต่สุดท้ายก้อได้ถวายรายงานท่าน แล้วท่านยุ่ในห้องนยานมาก เห็นจบแบบดีใจสุดๆๆๆๆๆ ท่านยิ้มด้วย รู้ว่าท่านยิ้มมาจากข้างใน เราก้อยิ้มจากข้างในด้วย แล้วท่านทรงดตรี ทรงระนาด เราก็ได้ฟัง ท่านอยู่ใกล้เรามากๆ ถือว่าบุญสุดๆ แล้วก้อช่วยมหาดเล็กยกของไปใส่รถเบนส์ 555+ เด่นดี คนอื่นคงอิจฉาเราเนอะ แต่เราก้อเลยคิดในแง่ดีๆว่า ที่เราไม่ติดเตรียมปีนี้อ่า เพราะเรามีบุญที่จะได้พบพระองค์มากก่า สุดใจที่สุดเลยยย อีกเรื่องเพิ่งไปเข้าค่ายมา บอกได้คำเดียวว่า หนุกโคตรรรรรร
ว่างๆคงเขียนต่อ 555+
ปล.ทำไมเรายังลืมเค้าไม่ได้ซักทีวะ 11/19/2007 บองเนนูเวแซร์ อ่ะ มัว 555+มีฟามสุขจางวุ้ยยยย วันเกิดตูเนี่ยะ...^^"
รักทุกคน !
เอาละชีวิตช้านคงดีวันดีคืน 555+
ของขวัญปีนี้ขอผุ้ชาย น่ารักๆสักคนละกาน เพี้ยง อาเมน ..หุหุ
มีฟามสุขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขข
มีฟามสุขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขข
มีฟามสุขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขข
เว้ยยยยยยย
..ขอบคุณทุกคนที่เกิดมาเพื่อเรา..
..ให้ฉันได้ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้โดยไม่โดเดี่ยว..
..ขอบคุณพ่อกะแม่มากๆค่ะ..
..สาธุการพระเจ้าค่ะ..
..thank for walk beside me..
11/17/2007 ณ ตอนนี้... ใกล้ถึงวันครบรอบสเปซแล้วสินะ..
งั้นก็หมายความว่า วันเกิดเราใกล้จะมาถึง.. ^^"
แต่.. ไม่อยากให้ถึงวันนั้น เพราะมันก็หมายความว่า..
วันเวลาผ่านไปอีก.. ความทรงจำเก่าๆ เรื่องราวเก่าๆ จะจำได้ยากขึ้น..?
แต่.. ถ้ามองไปในอนาคตข้างหน้า .. ดรื่องราวใหม่ๆกำลังรอเราอยู่
เช่นแต่ก่อนชอบมิวสิค .. ส่วนตอนนี้ชอบต้อล มากกกกกก 555+
เฮ่อๆๆ วันนั้นเจอเค้าด้วย เค้าทักเราด้วย ก็ทักๆกันไปอย่างจริงใจ..
เจอกันน้อยลงอ่ะนะ ...พอได้กลับไปนั่งรถที่เดิม คิดถึงเวลาเดิมๆ ทำให้
อยากจะร้องไห้ เพราะเวลาแห่งความสุขแบบนั้น กลับมาไม่ได้อีกแล้ว
อยากจะหลอกตัวเองให้อยู่แบบนั้ตลอดไปจัง
วันเกิด.. อยากได้แค่คำพูดดีๆจากเค้า.. แต่ เค้าคงจำไม่ได้
ปีที่แล้วเค้าบอกแฮปปี้เบิร์ดเดย์เราด้วย.. อิอิ มันคงพูดยากน่าดู
เฮ่อๆๆ ถ้าย้อนไปได้ ตอนนั้น อยากจะบอกว่า "เราอยากได้คำว่านายรักฉันมากกว่า" +_+"
อยากได้ดอกไม้ช่อสักช่อจังในวันนั้น ..แต่.. แค่ได้เจอเค้าคงดี
เราทำให้เค้าเจ็บปวดบ้างรึป่าวนะ..?
เทอช่วยตอบทีซิ..
C'est tous.. 10/2/2007 ~ช่วงเวลาแห่งความทรงจำครั้งสุดท้าย~ได้ชิดเพียงลมหายใจ... แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ ที่ค้างในความรู้สึก ว่าลึกๆเธอคิดยังไง รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน... ไม่ถามยังดีซะกว่า... เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน
กลัวคำๆนั้น อาจทำร้ายหัวใจ... อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย ...เธอจะมีใจหรือเปล่า... ...เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า... ...ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร... **เธอจะมีใจหรือเปล่า**
มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม ...กลัวว่าเธอเปลี่ยนไปกลัวรับมันไม่ไหว... ปล.อยากรู้... แต่ไม่อยากถาม
อยากพูดให้เธอได้ยิน.. เสียงของฉัน
..ไม่รู้ดิ เวลามันก็ผ่านมานานมากแล้ว
นานซะจนน่าจะลืมเรื่องราวที่ผ่านมาได้หมด
..แต่มันไม่เคยยอมออกไปจากหัวเราซักที ..หัวใจเราไง..
เพลงสองเพลงนี้ เป็นตัวแทนที่บอกความรู้สึกของเราได้ทั้งหมด
..ไม่รู้ดิ ตอนนี้มันอยากลืมนะ ไม่อยากจำแล้ว ..แต่มันทำไม่ได้..
อยากลืมเค้าซะ เค้าจะเคยคิดถึงเราบ้างรึป่าว ก็ยังไม่รู้..
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลย ก็ไม่ใช่ว่าไม่เจอนะ แต่ถึงเจอ ก็เหมือนไม่เจอนั่นแหละ
..ป่านนี้เค้าคงมีคนอื่นแล้วก็ได้ เดี๋ยวนี้เราห่างกันมากขึ้น เจอกันก็ไม่เคยทัก ไม่เคยคุย
ยังงงกับตัวเองอยู่ว่า ทำไมเราต้องทำเหมือนเราไม่รู้จักกัน
อาจจะเพราะเหตุผลหลายอย่าง ที่บังคับให้เราต้องทำแบบนั้น
ทั้งที่หัวใจเรา.. มันอยากจะร้องไห้ดังๆอยู่ข้างใน ทุกครั้งที่เจอกับเค้า
..ทุกครั้งที่เรา ต้องทำเฉยฉากับเค้า อยากลืมเวลานี้ซะ..
พยายามมองคนอื่น ..แต่ก็ยังลืมเทอไม่ได้..
..คิดถึงคนอื่นทุกทีที่พูดถึง แต่รู้มั๊ยภาพในสมองเรา มันมีแต่เทอ..
ไม่เสียใจหรอกที่เป็นได้แค่เพื่อนเทอ ..แต่แค่อยากทำตามหัวใจตัวเองบ้าง.. แต่เราทำไม่ได้
..เรื่องราวที่ผ่านมา มันสวยงามมากนะ ฉันจะเก็บเอาไว้ในความทรงจำที่ดีตลอดไป.. นึกย้อนไป ก็อยากจะย้อนเวลากลับไปเหมือนกัน ..ทั้งที่รู้ว่ามันคงทำไม่ได้..
สัญญาว่าจะลืมเทอให้ได้เร็วที่สุด ..แต่ขอเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้นะ..
..อยากให้เทอไม่ลืมฉันด้วยเหมือนกัน..
เหมือนอาการแบบนี้ มันจะยิ่งรุนแรงขึ้น แต่ก็บอกกับตัวเองเสมอว่า ..ที่เป็นอยู่แบบนี้คงดีที่สุดแล้ว..
..เสียใจนะ ที่ไม่ตอบเทอไปตอนนั้น เสียใจนะ ที่ไม่ได้บอกความรู้สึกของตัวเอง..
ขอบใจนะ ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรา รดน้ำ ใส่ปุ๋ย พรวนดิน ให้กับต้นไม่ต้นนี้อีกครั้ง..
ให้เราได้มีชีวิตชีวาอีกครั้ง ..ขอบคุณเทอ ด้วยน้ำตาของเราเอง..
..ถ้าเทอมีใคร ก็ขอให้เทอกับเค้า มีความสุขนะ บะบาย..
..นี่เป็นครั้งสุดท้าย ที่ฉันจะเขียนถึงเทอ รักเทอมากๆ มีความสุขเวลาเทอยิ้ม..
..รักเทอจิงๆ จากลาด้วยน้ำตาแห่งความสุข..
ภาพของฉันและเธอ ทุกสิ่งที่เธอให้ฉัน
ที่..ที่เรานั้นเดินไป ด้วยกัน ปล่อยให้เป็นอดีต .. ใส่กล่องวางทิ้งไว้ ทำเป็นลืมมันไป แต่ทำไม ..ไม่ดีขึ้นเลย เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืม .. ว่ายังคงรักใคร หากฉันใช้สมอง จดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้ แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำ .. เรื่องของเรา ต่อให้พยายามสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงแค่ ทิ้งเรื่องราว รอบ ๆ กายไป อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล... แต่ความรัก...กลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุก ๆ ที จะทำยังไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝันว่า .. ยังมีเธอ . . ทั้งที่ความจริงไม่มี... จะทำอย่างไร .. ถึงจะลืมเธอได้เสียที.. ปล.ความทรงจำ.. เทอ 8/16/2007 บันทึกอันยาวนาน...เห้ยยยย... เริ่มจากเรื่องอะไรดีอ่ะ ตอนนี้มันสับสนวุ่นวายไปหมดเลย...
ก้อบังเอิญเมื่อไม่นาน เราบังเอิญเข้าไปในเว็บ รร ของคนๆนั้น
แล้วเราก้อไปดูแฟ้มรูปภาพ ในงานพิธีๆหนึ่ง... ไม่น่าเชื่อว่า นร.ตั้งหลายพันคน
มีรูปเค้ามาด้วย แบบว่ารูปเดี่ยว... เห็นไกลๆเราก้อรู้เลยว่าใช่ พอเปิดดูก้อใช่จริงๆ อ่ะ อึ้งเลย...
นั่นคือเรื่องที่ 1... ผ่านไป
เรื่องที่ 2 มีอยุ่ว่า...
ประมานวันจันทร์ 14 เราเปิดวิทยุฟังตอนเย็นๆ แล้วก้อได้ยินว่า "ชิน" จะมาสัมภาษณ์สดที่สถานี
ใครอยากไปเจอตัวก้อได้... ก้อ เงียบ และอึ้งไปซักพัก อ๊ากกก !
แต่ฟังไม่แน่ว่า 15 หรือ 19 พอตอนเช้ามาถามเพื่อนอีกที เพื่อนบอก 15... อ่าวววว มานพรุ้งนี้นี่หว่า
เริ่มรู้สึกหมดหวัง และเศร้าอย่างบอกไม่ถูก... โอ๊ยโย๊ว แต่แล้ว...
วันนั้นไปเรียนพิเศษแม่ก็ไปรับ แล้วน้องก้อเกิดอยากเข้าห้องน้ำ ก้อเลยไปแวะโลตัส
บังเอิญโคตรๆๆอ่ะ คือน้องอยากหยอดของเล่น เราเลยเข้าไปร้านซ๊ดี อิมเมจิ้น...
แล้วได้ยินพนักงานคุย เรื่องจะให้ชินเต้นให้ดู เราเลย ห๊าๆๆๆ แล้วหันไปถามว่า "พี่คะ ชินจามาหร๋อ"
เค้าตอบว่า "ค่ะ 5 โมงครึ่ง" เท่านั้นแหละ อ๊ากกกกกกกกกกกก ร้องอยู่ข้างใน ดีใจแทบเต้นนน
โทรบอกเพื่อน ซื้อซีดีเลย 555+ ไม่ค่อยจะ โอ๊ยยยย จาได้เจอแล้วโว้ยยยย ดีจัยยยย
เย็นวันนั้นเลยนั่งปักคลอสติสให้ เพราะชินเกิด 13... เอาไปทามที่ รรด้วยเกือบเส็ด
แล้วพอตอนเย็น ไปกับเพื่อน นั่งปักคลอสติสก้อยังมไม่เส็ดดี... แล้วบอกเพื่อนว่ามีลางสังหรณืแปลกๆหว่ะ
พอลงไปดู เห็นชินกะตา ! อ๊ากกกกกกกกก รีบวิ่งขึ้นไป แล้วบอกเพื่อนไม่ทันแล้ววว
แล้วคลอสติสก้อปักไม่เส็ด... เห้ยยแอบแย่ ชินคงขำหว่ะ เหอะๆ
ก้อให้ไปชินถาม "ทามเองหร๋อ ขอบคุณนะ" ปะมานนนี้มั้งจามไม่ได้ มานดีจัย
เออชินพูดกะเราที่จามได้คือ ให้ นส.ชินเซ็น ก้อหาหน้าไม่เจอ ชินก้อบอกว่า "อยู่ข้างหน้าป่าว" 555+
แล้วก้อขอจับมือด้วย ชินบอก "แปปนึงนะ" แลวก้อให้จับ 5555555+ แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้เลยยย
เออถ่ายรูปคู่มารูปนึง ยืนส่งด้วยย จนชินกลับเลย ..... จบไป
แต่คุยกับเพื่อนว่าดุชินไม่แฮปปี้เลย... ก้อจิงอ่ะ อยากคุยกะชิน อยากบอกชินว่า เคยคุยกะชินนะ
แต่ไม่รุ้จาบอกไปทามไม... แต่ถ้าวันนั้นบอกไป ก้อไม่รุ้จาเกิดไรขึ้นอ่ะ ไม่รุ้เหมือนกาน
บางทีชินอาจจำไม่ได้... หรือไม่ก้อ งง ไปเลยถ้าเกิดจำได้...
ก้อดีใจนะที่ได้เจอชินแบบใกล้ๆ... รุ้สึกมีดวงกะชินแหะ น่าเอาไปแงห้วย เอ้ยไม่ใช่
แต่ อยากเจอที่รักเคนคุงมากก่าอ่ะ... 555+
เรื่องที่ 3 คุณย่าทวดเสีย...
ตอนแรกก้อไม่อาราย แต่พอวันนี้วันเผา เอาเข้าจิง แอบเสียใจเล็กๆ...
เพราะก้อใจหายนะ เราก้อเคยเจอคุณทวดอยู่... แต่ดีแล้วแหละทวดจาได้ไปสบาย ~
ก้อคิดว่าเฮ้ย... แล้วต่อไปจาได้เจอคนอื่นอีกรึป่าวนะ ในเมื่อไฃม่มีคุณทวดแล้ว... ไม่อยากให้มานเปนอย่างนั้นเลย
ได้เจอคนที่ไม่รุ้จักเยอะดี หุหุ... หันไปก้อแอบ งง ว่า คัยวะ ?
คนที่อยากเจอมากที่สุดก้ออาอาร์มหล่ะมั้ง... รอๆๆๆ ไม่เหนอาอาร์มซักที เฮ้ยยย
วันนั้นคุยกะอาตุ๊กตา บอกว่าอาอาร์มยังไม่มีแฟน แอบนึกในใจว่า เห้ยมันยังไงๆชอบกล เอิ๊กๆ คิดบ้าๆนะกุ (แอบคิดว่าอาแกเบี่ยงเบนเล็กน้อย)
และแล้วก้อเหนอาอาร์ม... รุ้สึกว่าอาแกจามองเราด้วย แต่เราไม่กล้าเข้าไปทักนี่หว่า ตรงนั้นมีแต่ผุ้ใหญ่ คัยจะกล้า
เออดูไปดูมา อาอาร์มตัวเล็กมากเลยอ่ะ สุดยอดด แต่น่ารักดี หุหุ^^
อืม ที่อยากชอบอาอาร์ม (แบบอาเว้ย) ก้อเพราะตอนปิดเทอม งานบวชพี่แสน ครั้งนั้นเจออาอาร์ม จำได้ว่าไม่ได้เจอโคตรนานๆๆๆ
เจอกันยังนึกในใจ คัยวะ ? นึกว่าเพื่อนอาออฟ ==" นึกไปนึกมา อ้อออ... อืมแล้วอาแกรุ้สึกอยากคุยกะเรา
คงเป็นเพราะไม่ได้เจอกานานมากกก อาแกก้อเรียกไปคุยด้วย... เราก้อไปแบบ งงๆ อาแกคงเรียกจิง แต่แบบไม่มีไรคุยมั้ง
ก้อคุยๆกานนิดหน่อย เราก้อไม่รุ้จาคุยไร (กลัวห้ามใจไม่อยู่หล่ะเซ่แก 555+ บ้าเรอะ ! ล้อเล่นน)
แล้วอาแกจาคอยเรียกอยู่เรื่อแหละ เราก้อเลี่ยงๆ ไม่รุ้จาเลี่ยงไปทามไม บ้าหว่ะ
อาแกชวนคุยก้อคุยไปดิ บ้าๆๆๆ โคตรอยากคุย แต่กลัวมานดูอยากรู้อยากเหนมากไปอ่ะ กลัวมานไม่ดี...
อาแกอาจจามองว่าเราไม่อยากคุยด้วยก้อได้หว่ะ รุ้สึกว่าทามตัวแย่... เหมือนเจ มานอาจจามีความรุ้สึกเดียวกาน
ก้อกลัวความรุ้สึกตัวเองนี่หว่า...
แล้วพอมาวันนี้ อาจจายุ่งรึป่าวไม่รุ้ แต่อาแกไม่ได้คุย หรือแสดงท่าทีอยากคุยกะเราเลย... เส้าจัง
แต่คิดว่าท่ามีเวลามากก่านี้น่าจาได้คุยกันจิงๆแบบว่าสาระเลย... แต่แล้ว ยังไงก้อต้องกลับบ้าน
กลับมาด้วยอาการเส้าๆหว่ะ... แล้วเพิ่งรุ้ว่าพรุ้งนี้ไม่ไป รร ถึงกับเซ็งเลยอ่ะ มากๆๆๆๆ
ไม่งั้นคงได้อยู่คุยกับอาอาร์มแล้วไง เซ็งโคตรรร... คิดดูว่าอาจไม่ได้เจอกานอีกแล้วก้อได้
มานชักอยากร้องไก้แล้วซิ... บรึ๊ยๆๆๆ ไม่งั้นวันนี้คงได้คุยกะอาแกซินะ ทามไงได้สวรรค์ไม่เปนใจเลย
ขอร้องไห้ทีเถอะ ถ้าไม่มีโอกาสได้เจออาแกอีกหล่ะ ?... ไม่อยากคิดให้ปวดใจตัวเอง
ไม่ใช่ไรหรอก แค่อยากลาอาแกดีๆซักครั้งไม่เคยลาอาแกเลยอ่ะ แล้วยังแสดงท่าทางน่ากวนส้นอีกกุ... เฮ้ยยแย่
พระเจ้าค่ะ ให้พรุ้งนี้ลูกได้พบอาอาร์มอีกครั้งเถอะค่ะ ลูกอยากลาอาแก เผื่อไม่ได้เจอกานอีกนาน ได้โปรดเมตตาลูกด้วยเถอะค่ะพระเจ้าคะ...
แต่ดูๆทามไมอาแกไม่เหนหล่อเหมือนเมื่อครั้งที่แล้วเลยวะ แต่วันนี้ดูน่ารักดี หุหุ น่ารักโคตรรรรร
เหมือนเดกอ่ะ บอกอายุ 31 คัยคงไม่เชื่อ เด็กมากๆๆๆอ่ะ
แอบแซวผู้ว่าฯพิจิตรอ่ะ ชอบ แนวดี
อยากเจออาอาร์มอีกกกกกกก ได้โปรดเถอะค่ะ พระเจ้าข๋า... ลูกเชื่อว่าพระองค์จะต้องให้ลูกได้พบอาอาร์มในวันพรุ้งนี้ อาเมน
ลูกขอบคุณพระเจ้าสำหรับลมหายใจ ที่มีให้ลูกในทุกวันนี้นะคะ... อาเมน
7/21/2007 le sourire sur votre visageรักเคนมากค่ะ ^^... นู๋ร๊ากเคนคุงงง ว้าว !
ได้คุยกับคนๆหนึ่ง เค้าบอกว่าเค้าเป็นเคนคุง... แต่ก็ไม่เชื่อหรอกนะ
ไม่อยากเชื่อเลย ก้อปะมาน70% ไม่เชื่ออ่ะ เพราะมานก้อมีบางอย่าง... ?
เอาล่ะ... อยากจาบอกว่าฝันถึงเคนคุงด้วยเว้ยยย ...ดีจัยยยย มั๊ยล่ะ... 555+
แต่แบบว่าเคนแอบมีงอนอ่ะ... เหอะๆ ตลกดี ...สาธุการพระเจ้า ลูกขอให้มันเป็นจิงได้มั๊ยคะ ?... เอิ๊กๆๆ
... ... ... ... ...+ - + - +
Io volontà guasto se non li ho. ltalian
I will dead if I don't have you. english
บอกคนอื่นว่าเลิกหลง... เอ้ย รักเค้าแล้ว ...แต่ทำไม ข้างในมานยังเรียกร้อง...
ยังรอคอย ยังเฝ้ามอง "เค้า" อยู่ทุกวัน... อยากเจออยู่เสมอ
... ... ... ... ...+ - + - +
Es usted loco? spanish
Are you crazy? english
โอ๊ย ไม่ได้เขียนนาน ลืมไปแล้วว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง ?
แต่รู้อย่างเดียว คือ... ? เบื่อมาก อยากหาอไรใหม่ๆทำบ้าง ?
ทุกวันนี้ ไม่มีไรทำก็... เอาสายเสียบหู แล้ว หลับ... 555+ นั่นแหละคืออาการเวลาที่เบื่อสุดๆ...ไม่มีคัยเคยรู้+
... ... ... ... ...+ - + - +
Sie und ich. german
you and me. english
การเรียนพอไปได้ เริ่มมีเป้าหมายในชีวิต ..ขึ้นมาบ้าง.. ><
แล้วมันคืออะไรหล่ะ ? ..นั่นดิ ก็หลายอย่างนะ.. เช่น ตัดสินใจได้ว่า อยากเรียนอะไร
แต่ที่ยังหาไม่ได้คือ ..เป้าหมายที่แท้จิงในชีวิต...++
คัยจาว่าเง่า ก้อเอาเหอะ^^" ..มันไม่รู้จิงๆ เวิ้งว้างว่ะ.. เจ็บปวด
... ... ... ... ...+ - + - +
Я погуляю за черным владением. russian
I will walk past the black hold. english
เอ่อ.. วันนี้ไปโบสถ์มา ดีจัยจัง.. เพิ่งรู้ว่าคุณพ่อเพื่อนเป็นศิษยภิบาล ที่ยิ่งใหญ่มาก^^
แกจาได้สักครึ่งพ่อมั๊ยวะ.. ไอ้คุณพี่โฮป 555+ คุณพอจบนิติด้วยเว้ย เพิ่งรู้.. ชิๆไม่เคยบอก
เหอะๆ คงได้เจอกันอีก... นับถือคุณพ่อมากๆค่ะ ><"
... ... ... ... ...+ - + - +
この世界のすべてをありがとう japanish
thank you for everything in this world. english
ชีวิตนี้ดูมีคุณค่าขึ้นนะ.. ว่ามะ ? 555+ ..สาธุการพระเจ้าค่ะ.. อาเมน
เย้วววววววววววววววววววว !~... จาสอบแร้วคร่าๆๆๆๆๆ ไม่อยากให้คะแนนตก สู้ๆ.
ปล.เด็ก รร. ดาราวิทยาลัย ที่มาแข่งบาส น่ารักมากกกก*^^*
บาย บาย.. พอแระขี้เกียจเขียนเฟ้ย 555+ เพิ่งนึกได้เรอะ อ๊ากกก~
...*...+...*...+...*...+...*...+...*...+
너 단을 위해 나에게서 이 이과배
this pome from me for you only
Peut être un rêve au milieu de la nuit même.
Vous êtes se reposant et souriant à moi par mon côté.
Comment est-il être ? Je pense cela pendant quatre fois des points.
S'il est seulement rêveur puis je voulez dormir et rêver le forevermore.
La Francais
Ps. Я хочу верхний счет.
*.* Doed tot ziens mijn mooie vrienden ><
6/24/2007 ถึงเคน... ที่รักเวลาประมาณ 15.00 น. รอยู่หน้าทางเข้าคอนเสิร์ต รอๆๆๆ นานมากๆๆๆ =="
บอกกับตัวเองว่า "ไม่เป็นไรวะ ไหนๆก็มาแล้ว... เพื่อเคนต้องทำให้ได้"
รอนานมากจริงๆ กว่าประตูจะเปิด แถมยังโดนเบียดอีก หายใจแทบไม่ออก
ขายืนแทบไม่ไหว... แต่ยังไงเพื่อเคนก็ต้องเข้าไปให้ได้
และแล้วก็ได้เข้ามา... ห๊าๆๆๆ แต่ยังต้องมายืนต่อแถวข้างในอีก
โดนเบียด โดนแซงอีกแล้ว... "เคนข๋าเคนอยู่ไหน เคนรู้มั๊ยว่าเรายอมทนมากมาย เพื่อให้ได้เข้ามา..." เคนคุงงงง
ตอนนั้นยืนคิดแบบนี้ เพื่อให้กำลังใจตัวเอง... และแล้ว 17.00 น. เราก็ได้เข้าไปถึงข้างใน เฮ้ยยย เหนื่อยจิงๆ
อยากให้เคนได้รู้จัง ว่ากว่าจาได้เห็นเคนคุง (เพียงแค่เห็นจิงๆ) มันยากเย็นมากแค่ไหน... ลำบากกาย แต่ไม่ลำบากใจ สู้ค่ะ
ยื่นก็มองไม่ค่อยจาเห็นเลย คนข้างหน้าบังหมด แง่ๆๆๆ... ต้องเบียดๆๆๆ เข้าไปถึงจาได้เจอเคนคุง เท่านั้น !
ว่าแล้วเลยเดินลุยๆๆๆ อย่างเดียวเลย จนได้มาข้างหน้าสมใจ... เหนื่อยลิ้นห้อยเลยง่ะ^^
เคนคุง ! กรี๊ดดดดดดดด ...หวังว่าเคนคุงคงได้ยินบ้างสินะ แต่แอบน้อยใจ เคนคุงไม่มองมาที่เราบ้างเลย
แกจาบ้ารึไงวะ คนตั้งเยอะเค้าจามองเห็นแกได้ไง ==" แอบอิจฉาคนที่เคนคุงจับมือนะ คนที่ได้ใกล้ชิดกับเคนคุงด้วย...
เราก็ได้แต่แอบอิจฉา เซ็ง !
พอถึงตอนสัมภาษณ์ เคนคุงก็น่ารักมากจริงๆ บอกว่าเด็กพิษณุโลกน่ารักกันหมดเลย ...
แถมบอกว่า ต้องไปเอาน้ำตาลก่อน จาได้หวาน 5555+ เอามุกมาจากดาวไหนเนี่ยะเคนคุงงง ^^
เราก็ไม่รู้หรอกว่าเคนคุงสนุกรึเปล่า แต่เราร้องตามเคนคุงทุกเพลงเลยนะ ตะโกนแล้วตะโกนอีก...
อยากให้เคนคุงรู้เหมือนกันแหละ ว่ามีคนยืนให้กำลังใจเคนคุงอยู่ตรงนี้... แค่ได้เห็นเคนคุงก็มีความสุขแล้ว
อุตส่าห์รอ... แต่ไม่รู้ซิรู้สึกไม่มีความสุขเท่ากับที่ได้เขียนจดหมาย หาเคนคุงแบบนี้เลยง่ะ...
อย่างที่เคนตอบใส่โปสการ์ดมา... มันทำให้ได้รู้ว่าเคนคุงได้อ่านในสิ่งที่เราเขียนไป
เคนคุงได้รับรู้ถึงความหวังดีของเรา... ถึงแม้เคนคุงจาตอบมาไม่ยาวมากก็ตาม 555+
เคนคุงค่ะ ถ้าไม่ถนัดภาษาไทย เขียนเป็นภาษาอังกฤษมาก็ได้นะคะ ไม่ว่ากันค่ะ
แค่เคนคุงตอบกลับมา ก็เล่นทำเอาเราแทบบ้าไปแล้วจริงๆๆ 555+ เป็นเอามากอ่ะค่ะ
แล้วตอนที่คอนเสิร์ตยังไม่เริ่ม... มีคนเดินเข้ามาแล้วก็บ่นๆว่า เมื่อกี้เจอ JKI แหละ...
เราแบบแทบจะกรี๊ด... ว่ามันจริงหร๋อ ใจอยากจะออกไปมากเลย แต่กลัวจาเข้ามาไม่ได้
แล้วถ้าออกไปไม่เจออีกด้วย... คงต้องตายแหงๆ ก็เลยตัดสินใจไม่ได้ออกไป แต่แอบเสียดายมากๆ ถ้าคนๆนั้นได้เห็นเคนคุงจิงๆ
เฮ้ยยย... ทามไมนะเราถึงไม่ได้เจอเคนคุงบ้างอ่ะ ToT เศร้าเลย...
เคนคุงน่ารักมากจริงๆเลยนะๆๆๆ อยู่บนเวทีอ่ะ อยากให้เคนรู้ว่ามีเราให้กำลังใจอยู่ตรงนี้ ถึงแม้ว่าขาจะยืนแทบไม่ไหว ก็ตาม...
พอเคนคุงเข้าไปแล้ว เราก็ออกมาเลย รู้สึกหน้ามืดเลยอ่ะ... เคนคุงสงสารเราบ้างมั๊ย ?
ขอทางกว่าจะออกมาได้ ขาจะเดินแทบไม่ไหวอยู่แล้วอ่ะ มือสั่นไปหมด... แต่ในที่สุดก็รอดออกมาได้ แทบจะล้มเลยพอออกมา
ไม่เคยเหนื่อยอารายแบบนี้... เพื่อเคนคุงคนเดียวนะเนี่ยะ ถ้าไม่ตอบจดหมายกลับมานะโกรธจิงๆด้วย 555+ ล้อเล่นนะ
โหยยยเหนื่อยสุดๆเรยยย...
เล่าเรื่องขำๆให้เคนคุงฟังดีกว่า... ก็เพื่อนเราอ่ะ ซื้อนิตยสารไอสปายมา ของเดือนมิถุนาอ่ะ ที่ JKI ลงปกอ่ะ
ตอนแรกเพื่อนอ่านอยู่ เราก็เลยขอดู... และพอพลิกหน้าปก อ๊ากกกกก... แหกปากดังมาก ว่า น่ารักกกกกกกกกกกกก 555+
แบบว่ากรี๊ดกร๊าดเลย ทนไม่ไหวแล้ว เคนคุงขึ้นปก พอเปิดไปข้างในยิ่งไปใหญ่ ชอบรูปที่ใส่แว่นสีแดงอ่ะ
วันหลังเคนคุงใส่แว่น แล้วถ่ายรูปส่งมาให้เราดูบ้างซิ แบบว่าแว่นสายตาอ่ะ ไม่ใช่แว่นกันแดด... น่ารักมากจริงๆนะ
ก็เคนคุงน่ารัก ทามอารายก็น่ารักไปหมด หิ้วววววว... อย่าเพิ่งเลี่ยน และขำนะตัวเอง 555+ ถ้าขำขอให้นึกถึงเราบ่อยขึ้นๆๆๆ 555+
แล้วเราก็นั่งบ้าอยู่กับรูปเคนคุงในหนังสือ ซึ่งเป็นของเพื่อน... จิงๆนะแบบว่าท่าทางไม่ไหว เพื่อนถาม เป็นไรมากรึเปล่า ? ไหวมั๊ย ? 555+
ตอบเพื่อนว่า ไม่ไหวหรอก ก็เคนคุงน่ารักมากมาย 555+... มีความสุขมากจริงๆอ่ะ เคนคุงน่ารักมากจริงๆ
อ้อ ลืม... แสดงความยินดีกับเคนคุงก่อนดีกว่า ที่ได้ทำอัลบั้มนี้เสร็จ และได้กระแสตอบรับอย่างดีเยี่ยม
สำหรับเราถือว่าเคนคุงสุดยอดมากๆเลยนะ อายุแค่เนี่ยะ ทำได้ขนาดนี้อ่ะ ปรบมือหน่อยๆๆๆๆๆ 5555+
เราเองก็ซื้อทั้ง ซีดี วีซีดี 555+ แล้วก็นั่งดูเคนคุงทุกวันเลย แล้วก็ใส่ลงมือถือด้วย เลยมีติดตัวไปทุกที่...
ไม่มีวันไหนเลยที่เราจะไม่นั่งดูเอ็มวีของเคนคุง 555+ ชอบเพลงแบ่งเวลา เคนเต้นได้น่ารักมากเลย เค้าชอบ 555+
อืมแล้วตอนดูคอนเสิร์ตอ่ะ เราก็ตะโกนแบบว่า "เคนคุงน่ารักจังเลยยย" แล้วก็กรี๊ด 555+ จนคนข้างหน้าต้องอุดหูเลยอ่ะ
เชื่อมั๊ยว่าเป็นครั้งแรกที่เราดูคอนเสิร์ตแล้ว กรี๊ดอ่ะ ตลกมากเลย กรี๊ดก็ไม่เป็น ยังอยากจากรี๊ดอีก กรี๊ดได้แปปเดียวเสียงหายเลย
ไม่รู้ว่าพรุ้งนี้ไปโรงเรียนจามีเสียงรึเปล่า... ถ้าไม่มี ก็คงต้องโทษเคนคุงหล่ะ 555+ เพื่อนเคนคุงทำได้ค่ะ
เคนคุงถึงงานเหนื่อย ก็อย่าท้อนะ ทำให้ดีที่สุดนะคะ... แอบหวังลึกๆว่าซักวันเราจะได้ไปดูคอนเสิร์ตของ JKI แบบเต็มๆซักทีนะ
เหนื่อยมากมั๊ยอ่ะ... ต้องการอารายบอกเค้าได้นะตัวเอง ทำได้จาทำให้ หิ้วววว... 555+
อุตส่าห์เลี่ยน ยิ้มหน่อยดิตัวเอง... 555+ นั่นแน่ยิ้มแล้วอ่ะดิ มีความสุขมั๊ยหล่ะ
ถ้าเบื่อๆนะ ก็หยิบมันขึ้นมาอ่านเป็นเพื่อนเคนคุงแล้วกัน จาได้ยิ้มได้ มีความสุข... คิดถึงคนเขียนบ้างก็ดี 555+
โหมงานหนักก็ดูแลตัวเองดีแล้วกันนะ ก็เคนอ่ะเป็นลูกบาส เค้าถึงได้เป็นห่วงไง 555+++
ดูเคนคุงผอมไปเยอะเลยอ่ะ ดูได้เลยว่างานหนักมาก...
อ้อถ้าเคนคุงมีเวลาตอบนะ อย่าลืมเล่าให้เราฟังด้วย ว่ามาที่พิษณุโลกได้ทำอะไรบ้าง นะ อย่าลืมนะ...
โอ๊ยยย ขี้เกียจอ่านบ้างมั๊ยเนี่ยะเคนคุง เอ๊ะ หรือว่าเคนคุงหยุดอ่านไปนานแล้ว อ่าว ==" 555+
ทามไงไดเก็อยากคุยกับเคนคุงเยอะๆนี่หน่า... อยากให้เคนคุงรุ้ว่าเราก็เป็นเพื่อนเคนคุงคนนึงเหมือนกัน
จะคอยมองดูเคนคุง เป็นกำลังใจให้ เวลาที่เคนคุงประสบความสำเร๊จเค้าก็จะยินดีด้วย...
แต่ในเวลาที่เคนคุงท้อแท้ เราก็จะอยู่ข้างเคนคุงเสมอ ด้วยใจจริง... ToT ซึ้งมะ 555+
โอ๊ยยย เคนคุง เราเมื่อยไปทั้งตัวแล้วอ่ะ เคยเป็นบ้างมั๊ยอ่ะ ? เพราะเคนคุงคนเดียวเลย 555+
อ้อแล้วเนี่ยะก็เป็นจดหมายฉบับที่ 2 แล้วนะที่เราเขียนถึงเคนคุง...
happy birthday to Ken naaaa. ย้อนหลังไปนานเลย เราไม่ลืมหรอกนะ วันนั้นยังร้องเพลงให้เคนคุงอยู่เลย 555+
ของขวัญก็ทำแล้ว อุตส่าห์นั่งทำ แต่ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ส่งไปไม่ได้ ก็เลยตัดสินใจไม่ส่งเก็บไว้กับตัวเองมาตลอด
วันนี้เราก็เลยมีอารายมาให้เคนคุง คล้ายๆกับอันที่เราตั้งใจจะให้เคนคุง ที่อันนี้เราทำให้เคนคุงใหม่...
แล้วบอกด้วยนะว่าชอบรึป่าว... ถ้าไม่ชอบจาได้ไม่ส่งไปอีก งอน 555+
อ้อแล้วเคนร้องเพลงได้ดีมากเลยนะ เห็นได้ว่าตั้งใจจริงๆ อย่างในเพลงเร็วเกินไปอ่ะ ถึงกับละลายเลยทีเดียว 555+
อยากเอาของขวัญไปให้เคนคุงเหมือนกันแหละที่งานคอนเสิร์ต แต่กลัวไม่ได้ให้นะซิ...
รักเคนคุงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 55555+ ตั้งใจทามงานนนะคะ อยากฟังอัลบั้มต่อไปเร็วๆ เรามาพยายามด้วยกันนะ 555+
ตอนนี้ดึกแล้วจาไปนอนแล้วหล่ะ อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะคะ.... เย้ๆๆๆๆๆ
สัญญานะ ว่าถ้าเคนคุงตอบกลับมาเมื่อไหร่ เราก็จะเขียนไปหาเคนคุงอีก... ถ้าเคนคุงอยากให้เราเขียนไปอีก
พักผ่อนเยอะๆนะตัวเอง
ปล.ยิ้มหน่อย เรามองดูอยู่นะ หันไปข้างหลังซิ...
หันจริงๆรึป่าวอ่ะ 555+
ปล.2 เค้าใช้เวลาเขียนตั้ง 2 ชม. แหนะเห็นใจกันบ้างมั๊ยอ่ะ ชอบทรมานคนอื่นด้วยความน่ารัก หิ้วววว 555+
24/06/2007 22.20 น.
6/18/2007 วันนี้เค้าทักเราด้วย...^^วันนี้เจอเค้า ตอนกำลังปั่นจักรยาน หุหุ ^^
เค้าพูดกับเราด้วย ทักเราด้วย...
ถึงแม้มันจะไม่มากมายอะไรนักนะ... แต่ก้อทำให้เรามีความสุขมากมาย
"วิ่งได้ปะ" แม้จะเป็นคำเล็กน้อย... แต่มันหมายถึงความสุขมากมาย
ฉัน ชอบ เทอ นะ... อยากบอกเทอจัง อยากคุยกับเทอจัง
ได้เจอกันอีก หวังว่าคงได้คุยกันนะ...
ปล.รักนะ 24 ชม.
...some day is the day... 6/16/2007 เมื่อคุณรักใครสักคน...คุณจะทำอย่างไรเมื่อคุณรักใครสักคน....คุณจะทำอย่างไร
How to tell if a guy likes a girl - ถ้ามีผู้ชายแอบชอบคุณ เขาจะ... 1) The guy will try to make you laugh. เขาจะพยายามทำให้คุณหัวเราะ สนุกสนาน 2) He'll flirt with you when he can. เขาจะพยายามเจ้าชู้กับคุณตลอดเวลา 3) He might try to show off around you. เขาจะพยายามโอ้อวดกับคุณว่าเขาเก่ง 4) He'll help you out, if you ask for it. ถ้าคุณขอความช่วยเหลือ เขาจะให้ความช่วยเหลือเสมอ 5) He'll stick up for you when you need it most. เขาจะเถียงแทนคุณ ถ้าคุณต้องการมัน 6) He'll be friendly to you and all your friends. เขาจะเป็นมิตรกับคุณและเพื่อน ๆ ของคุณ 7) He might call you for no good reason. เขาจะโทรมาหาคุณ ทั้ง ๆ ที่ไม่มีเหตุจำเป็นอะไรที่ต้องโทรมา 8) He might make fun of you, in a joking way. เขาอาจทำให้คุณสนุกสนาน ด้วยการทำตัวเป็นตัวตลก 9) He'll tell you that you did well, even if you did horrible. เขาจะบอกว่าสิ่งที่คุณทำคุณทำได้ดีแล้ว ทั้ง ๆ ที่สิ่งที่คุณทำนั้นมันแย่มาก 10) He'll make eye contact with a happy grin on his face. เขาจะสบตาคุณ แล้วยิ้มให้เสมอ 6/11/2007 ฮ่าๆๆๆๆ... ว่าด้วยเรื่องฟอร์ม“ตอนนี้ปานก็มีเพลง ฟอร์มจัด ให้ฟังค่ะ เพลงนี้ก็เป็นเพลงสนุกๆ เนื้อหาเล่าถึงอาการๆ หนึ่งของผู้หญิงค่ะ นั่นก็คือการมีฟอร์มนั่นเอง ที่จริงอาการแบบนี้ก็เกิดขึ้นทั้งผู้ชายและผู้หญิงแหละค่ะ แต่ว่า ผู้หญิงจะเป็นเยอะกว่าผู้ชาย ซึ่ง ปาน ว่า มันเป็นเพราะสัญชาตญาณในตัวที่มันติดมานั่นแหละ (หัวเราะ) เรื่องการมีฟอร์ม ปานว่าถ้าเกิดว่าผู้หญิงเรามีแบบพอดีๆ จะเวิร์คมากเลย แต่ว่าบางคนดันมีมาก มีเยอะเกินไปก็เลยทำให้บางครั้งเค้าพลาดโอกาสอะไรดีๆ ในชีวิตไป อย่างเรื่องของความรักไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ลองคิดดูสิว่าถ้าเกิดต่างคนต่างก็ใจตรงกัน มีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน แต่ว่าทั้งคู่มัวแต่ฟอร์มไม่ทำอะไรซักอย่าง ฟอร์มกันไปฟอร์มกันมามันก็เท่านั้น เหมือนย่ำอยู่กับที่ไม่มีอะไรคืบหน้าได้หรอกจริงๆ นะ ที่ปานพูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าจะให้ทุกคนเลิกมีฟอร์มนะคะ แต่อยากให้มีแค่พอดีๆ ไม่มากไม่น้อยไป เพราะไม่ว่าอะไรถ้ามันตึงหรือหย่อนไปมันก็ไม่ดีทั้งนั้นล่ะค่ะ" ปานชี้แนะ ........................................^^ เฮ่อๆๆๆ... มันก็จิงนะ หัดอ่านซะบ้างดิเทอ โอ่ยยย... อึดอัดจนอยากจะบ้าตายอยู่แล้ว อยากบอกจิงๆ อยากชวนไปดูหนังด้วยจังเลย "รักนะ 24 ชั่วโมง" โอ่ยยยย อยากบอกนายยยยยย อยากชวนนายไปดูหนังงงงง ไปเถอะ... อย่างงี้หร๋อ ไม่รู้จะชวนยังไงดี ชั้นก้อฟอร์ม นายก็ฟอร์ม จาได้คุยกานมั๊ย วันนี้เจอนาย... ทักเราด้วย แต่เราดิ หยิ่งโคตรๆๆๆๆ ทามไมทำตัวแบบนี้ฟะ ก็อยู่กันตั้งหลายคน จะให้ทำไงได้ ==" ชั้นอยากเจอนายอีก อยากยิ้มให้นายบ่อยๆ อยากคุยกับนายทุกวัน นายทำชั้นจะบ้า ชั้นจะทำยังไงดีๆๆๆ... เซ็ง ชั้นไม่โทษใครหรอก นอกจาตัวชั้นเอง... ไม่อยากคบกันนาย... อยากแค่ได้ชอบนายอยู่แบบนี้เรื่อยๆไป แล้วชั้นจะทำยังไงดีหล่ะ ถึงจะทำตามความต้องการนี้ได้... ชั้นอยากชวนนายไปดูหนังจิงๆนะ ไม่เคยรู้สึกมาก่อน... แต่นายจะตอบชั้นว่ายังไงหล่ะ... หรือว่านายมีคนของนายอยู่ นายจะให้คำตอบชั้นว่าอะไรหล่ะ... แค่คิดถึงคำตอบ ชั้นก้อไม่อยากถามแล้ว เห้ยยยยยยย... อยากบอกนายว่า รักนายมากๆนะ ! 6/4/2007 อะเกน...วันนี้เจอเค้าด้วยแหละ... บังเอิญสุดๆ
คือว่าคิดถึงเค้ามากๆ นึกอยู่ในใจว่าทำไมช่วงนี้ไม่เจอเค้าเลย...
เซ็งๆเลยออกไปปั่นจัรยานเล่น... และแล้ว
กำลังคิดถึงเค้ามากๆ แล้ว... เราก็เจอเค้า มันเป็นแบบนี้หลายครั้งแล้ว
พอคิดถึง ก็เจอเค้าพอดี ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน...
มันไม่ได้เจอเค้าที่นั่นมาเป็นปีๆแล้ว แต่ทำไมวันนี้ถึงเจอหล่ะ...
ดีใจมากถึงมากที่สุด... เค้ากำลังมาหาเรา เหมือนๆเค้าเองก็คิดถึงเรานะ (แอบเข้าค้างตัวเอง)
แต่แล้ว เพื่อนเค้าก็ขี่รถฯมาพอดี แล้วเข้ามาหาเค้า...
ขณะที่เค้ากำลังเข้ามาหาเรา แล้วถูกหยุดไว้โดยเพื่อนเค้า...
ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยค่ะ... ให้นู๋ได้เจอเค้าแล้ว ทำไมท่านไม่ให้เราได้คุยหล่ะค่ะ...
ทำไมๆๆๆๆๆ... อยากจะรน้องไห้
ได้เจอกันก็ว่าปาฏิหาริย์แล้วนะ... แต่ทำไมไม่ให้เราได้คุยกันหล่ะคะ ?
ทำไมต้องแกล้งกัน...
แล้วไม่รู้ทำไมวันนี้ต้องคิดถึงเค้า แล้วก็ได้เจอกัน... มันเป็นเพราะอะไร ?
คิดว่าอยากจะบอกเค้าไปเลยว่า "ชอบ" แล้วจู่ๆเค้าก็มา...
ก็พยายามถามใจตัวเองหลายครั้งแล้วว่าเราคิดยังไง...
บังเอิญมากที่เราได้เจอกัน... รักเทอ 6/1/2007 แค่แวะมาทักทาย...เหนื่อยนัก... พักบ้าง
ว่างๆนี้ จาพูดถึงเรื่องชีวิตปัจจุบัน เวลาว่างแทบไม่มี
เดี๋ยวนี้จับคอมฯน้อยลง ความรู้สึกเริ่มเปลี่ยน
เริ่มรู้ว่าราควรทำอะไรมากกว่า... ขอบคุณที่ได้เลือกเดินทาง
ทำให้เราพอมีสติ รู้ว่าตอนนี้อยู่กับอะไร ต้องเผชิญหน้ากับอะไร
เรียนกลับมาก็เหนื่อยมาก ไม่ได้ทำอะไรเลย
แต่ชอบเรียนหนุกดี... รู้งี้เรียนนานแระ
นู๋ร๊ากคณิตศาสตร์... แหวะ 555 จิงดิ !
ไปเรียนก็มีความสุขดี...
เรื่องที่ห้องก็ ไม่มีไรเปลี่ยนแปลง...
แต่เพื่อนเริ่มรู้จักเรามากขึ้น ดีขึ้น
แต่เด็กห้องนี้ ทั้ง IQ and EQ ต่ำพอๆกัน
แต่ก็มีผลกระทบนิดหน่อย... มานอยุ่ที่ตัวเราเองต่างหาก
ชีวิตเรามีอยู่ เพื่อเรา... เรารักพระเจ้า และพระเจ้าก็รักเรา อาเมน.
ได้อะไรใหม่ๆเข้ามาในชีวิต... แต่ยังคงวนเวียนอยู่กับอดีต
เมื่อไหร่จะลืมมันได้สักทีนะ... คงต้องใช้เวลา
ตอนนี้ยังลืมไม่ลง... ซักเรื่อง
ชีวิต มีขึ้น มีลง... บลาๆๆๆ
เดี๋ยวนี้เริ่มอัพสเปซน้อยลง มันคงน้อยลงตามเรื่องราวที่เกิดขึ้น ผู้คนที่ได้พบเจอ
ลาก่อน ชีวติอันแสนสุข... ลาก่อนเพื่อนๆที่รัก ที่เราเคยอยู่ด้วยกัน จากกันแล้ว แต่ยังอยุ่ในใจของกันและกัน
ขอให้ลูกได้ไปพบพระเจ้าด้วยเถิด อาเมน 5/26/2007 ไรสาระสุดๆไม่มีไร แค่อยากบอกว่าวันนี้กุเซ็งมากๆเลย
มาก-มากที่สุด สุดxxxเลย
การบ้านกุก้อยังไม่ได้ทำ เพราะมันมีเหตุผล
กระดาษทำรายงานก็ไม่ได้ซื้อ
ไม่มีส่งก็ดี
ซะใจมั๊ย ?
ปล.กุอยากไปกับกัปตันแจ็ค ! 5/18/2007 โอ่ยยยยยยยยยยยโคตรเซ็งอ่ะ...โหยยยยยยยยยยยยยย เกลียดอีเด็ก 4.8 ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โดยเฉพาะอีหัวหน้าห้อง กะ อีเดก ห้อง 3-4
อย่างว่ามันไม่ค่อยมีคนเลือกศิลป์ไง ไปวิดกันหมด
อีพวกคะแนนไม่ถึง เลยต้องมานี่ มาตรฐานต่ำโคตรรรรรรรรรรรรรรรรร
รุ้สึกไม่อยากยุห้องนี้มากกกกกกกกกกกกก ความรุ้สึกคงเหมือนแพรว ตอนมันอยุ่ห้อง 8 แน่ๆ
โอ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยโคตรคิดถึงเพื่อนนนนนนนนนนนนนนนนนน คิดถึงอีมดดดดดดดดด
ปีหน้ากุจาซิ่วให้ติดดดดดดด กุขอสัญญา ไม่ไหวแล้ววววววววววววววววววว กุทนไม่ได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กุอยากยุกะเพื่อน อยากมีความสุข อยากยุห้อง 4ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เพื่อนบอกห้องเงียบๆ กุยิ่งคิดถึงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ทามไงได้วะ กุชอบฝรั่งเศสสสสสสสสสสสสสสส
กุจาเรียนเพื่อตัวกุละเรียนให้ดีที่สุดดดดดดดดดดด
ศิลป์เยอรก็เอาวะ ศิลป์ภาษาเอาหมด กุอยากหนีไปจากที่นี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กุร๊ากเตรียมฯๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กุจาร้องไห้แล้วววววววววววว
ทามไมกุถึงไม่ได้ไปอยู่วะ ?........... กุทำอะไรไม่ดีหร๋อ ????????????
กุจาตั้งใจเรียนให้ดีๆ กุจาซิ่ว กุจาเปนเดกเตรียมฯให้ได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ เพื่อเป็น TU.71 มันอาจจะเป็นรุ่นของกุก้อได้ ไม่ดิ มานต้องเปนรุ่นของกุ !
กุจาทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เปน TU.71 ! อาเมน
ยังไม่ได้ไปทำความรู้จักกับพระเจ้าเลย...
5/7/2007 Return ...!...เมื่อวันที่ 2-3 ไป ร.ร. มา ==" เหอะๆ เห็นสมาชิกในห้องแล้วแบบ...
คัยก้อได้ พากุออกจากที่นี่ทีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หลายคนบอกว่าเปนความผิดเรา ที่เลือกเรียนศิลป์
แต่เราว่าไม่ผิด เพราะเราเลือกเรียนที่เราชอบ คนอื่นต่างหากที่ผิด...
เหนแล้วแย่ ท้อ แต่เราเรียนเพื่อตัวเอง ทำเพื่อพ่อแม่...
คนอื่นเราไม่แคร์... เพื่อนเราก็มีเยอะ ไม่จำเป็น... อยากเจอ ?
ขอให้พระเจ้าอวยพร ให้การเรียนในห้องนี้ของลูกผ่านไปได้ด้วยดีด้วยเถิด...
...ขอให้พระเจ้าอยุ่กับลูกตลอด...
อนาคตเราก้อยังไม่รุ้ แต่เราต้องทำให้ดีที่สุดแล้วกัน...
แล้วผลที่ตามมาก็จะดีเอง... จำไว้ๆนะ
.....
เออ เรื่องไปหาหมอ ก็ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดแหะ... ก้ผ่านไปได้ดด้วยดีเช่นกัน
ไปซื้อมือถือก้อดี... แล้ววันที่ 5 ไปอินเดกซ์ ก้อดี
ง่ายดี แม่ก็ไม่ว่าไร นึกว่าจามีไรมาก... มั้งหมดผ่านไปได้ด้วยดีซะ
ต้องเอาโปรแกรมแปลงไฟล์มาลงอ่ะ ไม่งั้นดูอาราชิไม่ได้แน่ ToT...
หลังจากนั้นก็แปลงลงมือถือ ...
มือถือเปนที่ถูกใจ หลังใช้เวลาเลือกนานามากกกก
ตอนนี้มีแต่คนไปต่าง ปท. กันเปนว่าเล่น เมื่อไหร่เราจาได้ไปกะเค้ามั่งวะ... โอกาส+เวลา
รอคอยห้องใหม่... ทุกอย่างคงไปได้สวย ชีวิตกำลังดีขึ้น !
ว้าวววววววววว เปนอย่างงั้นจิงก้อดีดิ... ถ้างั้นก้อคงเหลือเรื่องเดียว ?
ลักกี้อินเกม มักไม่ลักกี้อินเลิฟหว่ะ... ทำไงดี ?
ปล.เจอะแบบนี้มันเซ้งเค้าใจมั๊ย
แปลกนะ ไม่ได้คิดถึงเค้าเลยจิงๆ แต่ถ้าเจอกัน คงจะมีบ้าง
แต่ก็ยังอยากเจอมากกว่าไม่เจอหนิ
แล้วถ้าเค้า... บังเอินมีใคร แล้วถ้าเค้า... มาเล่าให้เราฟังหล่ะ
แล้วถ้าเค้ายังคุยกับเรา เราจะรับไหวมั๊ย ?
คงเปนไปไม่ได้ ที่จะยื้อให้เค้า อยู่แบบนี้เหมือนเดิม
ในเมื่อเวลายังคงเดินต่อไป... เราจึงต้องปล่อยเค้าไป
เราคงยื้อหัวใจเค้าไว้ไม่ได้ ถ้าเค้าไม่ได้ชอบเราหล่ะ... ถ้าทั้งหมดราคิดไปเองหล่ะ...
ในเมื่อต่างคนต่างคิด ทำไมถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้น... สำหรับเรา เราคิดว่าเราไม่ดีพอ เราไม่อยากเจ็บและไม่อยากให้เค้าเจ็บ
แต่สำหรับบเค้า อาจจะเป็นแค่เรื่องเล่นๆก็ได้...
ปล่อยให้เป็นลิขิตของพระเจ้า... ถ้าเราและเค้าต้องได้มาพบกันจิงๆ ได้มาลองเรียนรู้กัน... ก็สุดแล้วแต่
เราไม่พร้อมที่จะรักใคร จิงหรือ ?
ไม่อยาเปิดเทอมมมมมมมมมมมมมมมมมมม... 4/27/2007 อะไรก็ได้...ในที่สุดก็กลับมา...
หยุดไปรู้สึกมีความสุขมากอย่างบอกไม่ถูก...
รู้สึกได้พักแบบจริงๆ มีเวลาว่างๆ...
ทำให้ได้คิดอะไรไปเรื่อยๆ... และก็ได้ลืมเรื่องราวต่างๆไป...
เหมือนเป็นอีกโลกนึง ที่ทำให้เรามีความสุขมาก...
อยากจะกลับไปอีกครั้ง...
เดี๋ยวต้องไปหาหมอ... เจ็บตัว
ว่าจาเปลี่ยนห้องใหม่ แม่ก็ไม่มีท่าทีไรซักที... ให้ตายเหอะ
มันจะต้องเอาของเก่าไปไว้ที่อื่น... ไหนจะทาสีใหม่อีก
แล้วใครจาทาให้ล่ะ ?
เรื่องมือถือเอาเป็นว่าตกลงได้แล้ว...
แต่รอเช็คราคาอีกที... จาสั่งทางเน็ตก็กลัวอีก...
ใกล้เปิดเทอมแล้วด้วย...
ทามไมเวลามานเร็วอย่างนี้ฟะ...
25 เม.ย. 50 13.00 น. นั่งรถไฟจากลพบุรี แต่ออกจากบ้านที่สระบุรี 16.54 น. ถึงพิษณุโลก
วันพุทธ นั่งดูทีวี
เห็นกะลาแม กับ พีเค... หวานกันดีจัง อิจฉา...
สรุปว่า หยุดไปมีความสุขมาก...
กลับมาก็วุ่นวาย... ทำห้อง มือถือ ตัวเอง... เฮ่ออออ
ระหว่างตอนกลับ มีคนคนนึงแอบมองเราด้วย หุหุ... มองไรฟะ !
เปิดเทอมต้องไปนั่งเรียนพิเศษอีก เบื่อ !
ทามไงได้ เกิดมาไม่เก่งนี่หว่า... 4/9/2007 เราเคยรักใคร...เราเคยรักใคร... คำถามนี้มีคำตอบว่า "ไม่เคย"
มีคนว่าเรา ว่าเราไม่มีหัวใจ มีซิ ไม่งั้นฉันคงไม่มีความรุ้สึก
เจ็บ ปวด เศร้า เหงา คิดถึง... บลาๆๆๆ
คนที่เราเคยชอบ ผ่านๆมาก้อมีหลายคน แต่ในเมื่อมันผ่านมาแล้ว จะพูดถึงมันทำไม
ว่าลาเราพูดเรื่องใหม่ๆ เพื่อนจาถามว่า แล้วคนเก่าล่ะ ? เราก้อไม่พูดถึง เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไร
มานก้อเป็นเหมือนลม ที่นมาแล้ว ก้อผ่านไป เราไม่สามารถ เก็บมันไว้กับเราได้... นั่นแหละ คือ ความรักของเรา
เราถึงพยายามเลี่ยง เพราะเราคิดว่า เราคงไม่มีค่าขนาดความรักของใคร... จะเอาไงกับฉันล่ะ ?
เราไม่อยากทำให้ใครเจ็บ และไม่อยากเจ็บเองอีกต่อไป...
เวลาเรารู้สึกดีกับใคร เราถึงไม่อยากแสดงออกกับเค้ามาก...
จนบางทีดูปกคิ แต่ข้างในล่ะ ?... เราพยายามทำให้เค้าเปลี่ยนความคิด...
อย่ามาให้ความรู้สึกดีๆนั้นกับเราเลย... เป็นเพื่อนกันดีกว่า...
เราก้อบอกตัวเองแบบนี้ทุกครั้ง... เพราะถ้ามันไปไม่ถึงจดสุดท้าย แล้วความสัมพันธ์เราจะเหลืออะไร...
อาจจะฝืนยิ้มได้ แต่ข้างในล่ะ ?... มันคงเป็นเหมือนเดิมไม่ได้หรอก...
จึงยังไม่ตัดสินใจอะไรซักที... เมื่อเราชอบเค้าแล้ว แล้วมันเริ่มใกล้ชิดกัน...
สนิทกันแล้วทำให้เราเอง ก็ทำอะไรไม่ถูก... เราไม่อยากให้อะไรมันเปลี่ยนไป เรากลัวมันจะเปลี่ยนไป...
เพราะเมื่อยิ่งใกล้กัน เรากลับยิ่งต้องห้ามใจตัวเอง... เป็นแบบนี้ ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก...
เราก็คงมีความสุขได้... ที่มีเค้าเป็นเพื่อน จิงหรือ ?
แล้วถ้าเค้าเกิดมีใคร เราก็ต้องมานั่งเจ็บ
แต่เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ... แผลนั้น ก้อจะค่อยๆหายไป...
แต่ตอนนี้เหมือนเราทำร้ายใครอยู่รุป่าว... ถ้าคนบางคน ยังไม่เปลี่ยนความคิดจาเราล่ะ...
เราเองซิที่ผิด... พยายามแสดงออกแล้ว ว่าเราคงเป็นไปไม่ได้...
วันพิเศษๆบางที ก้อแอบดีใจ ที่เราไม่ได้อะไรจากคน...
เพราะมันแปลว่า เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเจ็บ... เมื่อเวลาผ่านไป
ไม่อยากให้ใครมาทำดีกับเรา... อย่าหวังดีกับเราเลย
ก็ต้องขอโทษด้วย ถ้าเราต้องทำให้เทอ... เสียเวลา
จะไม่โทษใคร...
จบแล้วที่เคยรักกัน.. มันไม่มีตอนต่อไป...ระหว่างใจเรา
...เราไม่มีค่าพอ สำหรับความรักของเทอ...
...เราเปนคนที่ลืมง่าย ส่นเทอก็ลืมซะเถอะ... เซ็งโคตรรรรรรรรร123เซ็งโคตรรรรรรรรรรรรรรรรร !
อยากบอกว่าวันนี้เซ็งโคตรรร... ตื่นเช้ามา 7.00 แม่เรียก
มาดูน้อง น้องไม่สบาย ...เป็นห่าไรวะ เมื่อวานยังดีๆ... นึกในใจ
พอลงมาน้องไม่สบาย... แม่ไปทำงาน ต้องยุดูน้อง ดูมั่ง หลับมั่ง เอิ๊กกก
น้องก้อแย่ๆ แต่ก้อค่อยๆดีขึน ...มันหนังหนา ไม่เปนไรง่ายๆหรอก... เซ็ง
พอ 8.30 ก้อมาดูนู๋จุน วันนี้หนุกมากเลยยย... ดูกี่ทีจุนก็น่ารักกก
ว่าไป จิม โอไอซี หน้าคล้ายจุนมากกก...^^
ยังไงก้อรักนะ... จุนจังงงงง นายซาวาดะ... 555+
ทามไมไม่เรียนศิลป์ญี่ปุ่นซะเลยวะ ! ... ไม่มีปันยา มันยากเหลือเกิน ทน...
ให้มลสอนก้อได้=="... จารุ้เรื่องมั๊ยวะ...
เออวันนี้ได้คุยกับบีด้วย อีมด แล้วก้อได้เมลล์เพื่อนมาด้วย จากน้องบี...+
อิจฉาอีมด =="... เสียดายเด็ก สก. อ่ะ ToT... 555+
ช่างมันเหอะ... พูดแล้ว 3 ปี ต้องทนยุถึง 3 ปีจิงหร๋อ ?... ทามไม ?
ถ้ามันเป็น 3 ปีที่มีความสุขก้อดีซิ... แต่ถ้ามันไม่ใช่ล่ะ เราจะยอมรับมันได้ไหม...
ตอนนี้เหมือนหัวใจถุกแยกเป็น 2 ส่วน... ส่วนหนึ่งต้องอยุ่กับเรา เพื่อให้เรายังใช้ชีวิตอยู่ได้...
แต่อีกส่วน อยู่ในที่ๆเราเคยไป... แล้วไม่รู้จะได้กลับไปอีกหรือป่าว
...ฝากหัวใจ ไว้ที่คนคนนั้นตลอดไป...
ไม่คิดจะมีความสุข กับชีวิตที่นี่เลย...
แล้วถ้าเค้าเกิดต้องไปอีกล่ะ... แล้วเราจะทำยังไง ?... จะทำไงดี
ต้องบอกตัวเอง ว่าเราคงทำอะไรไม่ได้... ถ้าตอนนั้นเค้าไปแล้ว เราเองซิคงต้องเจ็บปวด... อีกครั้ง
ดีแล้ว ที่เค้ายังไม่จากเราไป... เมื่อกี้ เข้าไปอ่านสเปซคนๆนึง บอกว่าเพื่อนตัวเอง เป็นมะเร็ง แล้วตายตอน ม.3...
แล้วพี่ล่ะ ? ดูแลตัวเองดีๆนะเฟ้ย อย่าทำเป็นเล่น ! ตายขึ้นมา... รับไม่ไหวนะเว้ย
ไม่อยากทำไรแล้ว... ขี้เกียจอ่ะ... วุ่นวายด้วย
น่าจาหลบไปเปรูนะ... 555+ เงียบดี รึป่าว ?
เอาฉน่อะไรกับอนาตคไม่ได้เลย...
...หวังว่า เราจะดีขึ้น เรื่อยๆ...
4/6/2007 5/4/2550 23.37ทุกวันนี้ หลังจากชีวิตว่างวุ่นๆ ก็กลับมาสู่ชีวิตว่างๆ อีกครั้ง
ช่วงนี้มีทั้งเรื่องน่ายินดี และเรื่องน่าปวดหัว ชีวืตก็งี้แหละ
แต่การดูโทรทัศน์ ไม่ใช่อะไรที่ไรสาระอย่างดียว
ดูบางรายการแล้ว ทำให้รู้ว่า เราดีกว่าคนอีกหลยๆคนแค่ไหน ที่ยังมีชีวิตอยู่ตรงนี้
ทำให้เรา มองย้อนกลับมาดูตัวเอง คิดบทวน เราเองยังมี พ่อแม่...
ยังมีชีวิตอยู่ ยังมีอวัยวะครบ 32 ดีกว่าคนอีกหลายๆคน ที่เค้าไม่มีโอกาสอย่างเรา
แต่เค้ายังสู้ แล้วเรามีโอกาสดีๆกว่าพวกเค้าตั้งเยอะ ทำไมไม่ใช้เวลา ทั้งหมด ให้คุ้มค่ามากที่สุด
ต่อไปนี้ จะพยายามใช้ทุกๆนาทีให้คุ้มค่า... แต่ก็อาจจะได้แต่พูด
เพราะตอนนี้เอง ก้อเซ็งแทบแย่ อยู่บ้านคนเดียวไปวันๆ ม่มีอะไรทำเลย
รู้สึก ชีวิตนี้แย่มาก ทำไมถึงทำตัวแย่แบบนี้ ไม่ไหวๆ
ลืมหลายๆเรื่องได้แล้ว แต่ยังคงจำได้ดี
มานั่งคิดๆดู ก็ไม่รู้ว่าความต้องการตอนนี้ของตัวเองคืออะไร ?
นั่นสิ อาจเป็นเพราะว่า เรายังไม่รู้จักตัวเองดีเลยด้วยซ้ำ ยังไม่รู้เลยว่า ตัวเอง ชอบ ไม่ชอบ อะไร
อาจจะเพราะจิตที่ว่าง มากๆ เลยได้มานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย
อยากดูหนัง เรื่องเมลล์นรกฯ น่าดูๆ แต่ไม่รู้จะไปดูกับใคร ?
เหอะๆ วันนั้น เจอกันที่โรงหนัง เค้าคงไปดูหนังแหละ ท่าทางดูมีความสุขดี
แต่เราก็ไม่คิดว่าเค้าจะคุยกับเรานะ แต่ก็ดี ลืมทุกอย่างได้แล้วล่ะ แต่ยังจำได้ดีอยู่
เพื่อนมีชวนไปเที่ยว แต่ไม่รู้จะไปยังไง
ช่วงนี้ ผิดสัญญากับคนอื่นบ่อยจัง ยังไม่ได้โทรไปหาเพื่อนเลย "ขอโทษที่ทำตัวแย่ๆ"
บางคนรักเรามาก แต่เรากลับไม่รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นเลย
ที่เค้าว่า... เรามักมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด มันจริงหร๋อ ?
ก็ไม่รู้นะ แต่เราก็ไม่เคยรอคอยอะไร ที่สุดจะเอื้อมถึง
เวลาเริ่มผ่านไปเรื่อยๆ ไม่อยากเชื่อเลย ว่าตอนนี้ผ่านไป เกือยจะ 16 ปีแล้ว สำหรับเรา
แล้วทางข้างหน้า จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของทางข้างหน้าเถอะ
อยากพบ... จิตแพทย์จัง ฮาๆๆๆๆๆๆ
ช่วงนี้ไม่มีอะไรทำก็โหลดเพลง อยากได้อะไรใหม่ๆ...
แต่ก็ไม่รู้จะเอามาทำไม... ไม่มีประโยชน์
"ในเรื่องร้ายๆ มักมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเสมอ"
เพิ่งรู้ว่าคนบางคน ไม่ค่อยมีเวลา
แต่เพิ่งรู้ว่าตัวเอง ไม่มีอะไรทำ
แต่ก็ไม่อยากทำอะไรด้วยและ
ตื่น 11.00-12.00 อาบน้ำ 30 นาที กินข้าว 15 นาที
แล้วก็เปิดทีวี คอมฯ แต่ไม่รู้จะทำอะไร
แต่หยุดแล้ว ก็หยุดซะเหอะ พักให้เต็มที่เลยแหละ
เปิดเทอมก็วุ่นวายอีก แต่ก็มีความสุขไปอีกแบบ
ตอนเปิดเทอม ก็เรียกร้องอยากจะหยุดแทบตาย แต่พอหยุด ก็บ่นโน่น บ่นนนี่ นี่แหละน่า...
เปิดเทอมก็ไปเรียน เย็น อ-พฤ 17.00-19.00 ตลอด.
ก็เป็นไรที่แปลกใหม่ดี อาจจะดีก็ได้
พูดถึงห้องเรียนใหม่ คงได้เจอคนอีกหลายรูปแบบ ก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่ามันจะออกมาเป็นยังไง...
แต่ก็จะทำให้ดีที่สุด ก็คงต้องปรับตัว...
คงมีได้ทำงานข้ามห้องกันบ้างแหละ เพราะในห้องเลือกความถนัดคนล่ะอย่าง
เราเลือกฝรั่งเศส มลเลือกญี่ปุ่น แต่ได้อยู่ห้องเดียวกัน งง ?
เอาเถอะ ก็ดีที่ได้อยู่กับเพื่อน แต่ก็ไม่รู้ว่าสังคมห้องนี้ มันจะเป็นยังไง
มันจะออกมาในรูปแบบไหน แต่เราก็เรียนเพื่อตัวเราเอง และอนาคต
คิดว่าคงปรับได้น่า... ไม่อยากซีเรียสไรมากมายแล้ว แค่นี้ก็เกินพอ
ต่อไป อยากให้เค้ามองเราบ้าง... อยากสนิทกับเค้าให้มากขึ้น จะเป็นไปได้มั๊ย ?
จะยังได้เจอเค้าเหมือนเดิมรึเปล่า ก็ไม่รู้ ?
แต่จะความสุขดีๆเหล่านั้นไว้... ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
เรามีความสุขแล้ว เค้าก็คงมีความสุข
ยังไม่ได้คุยกันเลย... นานมาก ไม่ค่อยได้เจอกันเลย
ว่าแล้ว พูดถึงเพื่อนคนนึง ที่รู้จักกันตอนไปเตรียมฯ
เพื่อนมาจาก อีก รร. แต่เราก้อเป็นเพื่อนกัน
ตอนนั้นคุยๆกันบอกว่า "ถ้าไม่ได้เตรียมฯ คงต้องกลับไป"
เพราะวันนั้นเค้าเลือกมาเตรียม ฯ แทนที่จะเป็น รร เก่า ถ้าไม่ได้ต้องกลับไปเรียนที่ จ. เดิม ที่เคยเรียน
เพราะ ม. ต้น เค้าย้ายมาที่นี่... แล้วเค้าก็ไม่ได้เตรียมฯจิงๆ พอๆกับเรา 555+
อุตส่าห์ เป็นเพื่อนกันแล้วแท้ๆ แต่ก็คงไม่ได้เจอกันอีก ไม่รู้เป็นไงบ้าง คัยรู้ช่วยบอกที ?
เล่าถึงวันนั้น เพื่อนคนนี้ชื่อเต้ย... แหมดันมาชื่อคล้ายชั้นอีก
วันที่ 18/03/07 ก่อนเที่ยง
พอลงรถไฟฟ้า ก็นั่งรถสามล้อไปเตรียมฯ
ไปถึง พี่เอาใบสมัครมาให้ ไปนั่งกรอกที่โรงอาหาร
พอกรอกเสร็จไปเอาบัตรคิว แล้วไปที่ ห้อง 111 ตึก 2
ก่อนไปแวะไปติดรูปที่ จุด 100 พี่ๆดีมากเหมือนเคย
แล้วเข้าห้อง 111 คนเยอะพอควรเลย
ต้องเข้าไปนั่งต่อผู้ชายคนนึง ไม่รุ้เหมือนกันว่าใคร ก็ไม่อยากไปนั่งใกล้ คงเด็ก กทม.
เราเลยนั่งห่างๆ ดูใบสมัครไป แต่พอมีคนมา ต้องไปนั่งติดกัน ก้อเลยต้องไปนั่งต่อ
แล้วพี่เค้าก้อให้กรอกใบสมัคร แล้วก็พูดเรื่องรหัสจังหวัด เราก็ไม่รู้
พอดีเห็นผู้ชายคนที่นั่งข้างๆ หันมามองใบสมัครเรา เราก้อ "มองไรวะ" นึกในใจ
เราก็เลยหันไปถามว่า รหัสจังหวัดคือไร ? คนนั้นก็ตอบมาว่า ไม่แน่ใจเหมือนกัน
เราก้อคิดว่า เด็ก กทม. มานคงไต้องใช้รหัสจังหวัด มันคงไม่ได้สนใจ
เราก็อยากรุว่า รร อัไร ก็เลยมองดูที่ใบสมัคร
พอมองดู อ่าว เด็ก จุฬาภรณื พิดโลก นี่หว่า 555+
ดีจัยมากกกเล็กน้อย ที่เจอเพื่อน ก้อเลยคุยๆกัน
ก้อตอนแรกนึกว่าเด็ก กทม. ก็เลยไม่อยากเข้าใกล้ พอรู้งี้ ก็เลยเม้าท์ๆๆๆ ซักพัก
ก็รุ้ว่า เค้าเป็นเพื่อน กะเพื่อนเราอีกที แล้วก็คุยๆกัน
แล้วก็ลุกไปตรวจใบสมัครพร้อมกัน เดินไปอีกตึกพร้อมกัน
ไปไหนก็เลยไปด้วยกันเลย ดีๆเจอเพื่อน
เพื่อนก็ต่อหลังเราตลอด อตนไปลงใบสมัคร พอดีมันมีให้ต่อแถว
ก็เลยได้คุยๆกันนิดหน่อย เพื่อนเค้าถามเราว่า ได้ไปสอบมหิดลมั๊ย ?
เราก็ตอบว่าไม่ได้ไป เราก็เลยถามกลับ เค้าก็ตอบว่าไม่ได้สอบเหมือนกัน
เราก็เลยบอกว่าเราไม่ชอบคณิตศาสตร์น่ะ เพื่อนก็บอกว่าไม่ชอบเหมือนกันเลยยยย
ก็เลยยิ่งคุยกันใหญ่เพราะไม่ชอบเหมือนกัน ดีๆได้เพื่อนเพิ่มอีกคน ชอบไรเหมือนๆกัน
เอ่อเพื่อนคนนี้เลือกศิลป์ญี่ปุ่น อยากคุยกันจัง จาได้ถามว่าเป็นไงบ้าง
หวังว่าคงไม่เป็นอะไรนะ !
ถ้าเรามีบาป เอ้ย มีบุนคงได้คุยกันแหละ
วันประกาดผล ซึ้งมากกก เจอพี่คิน พี่ชิน ได้กอดกันด้วย เจอพี่ฝนด้วย พี่ๆน่ารักกันทุกคน
พี่คินดูแลดีมากๆ ได้นังคุยกะพี่ๆ ซึ่งนะไอ้พี่คิน
มีการชวนไปกินไอติมด้วย แต่เราบอก เราต้องกลับแล้ว...
มานก็ผิดหวังกันทั้งคู่ ตั้งแต่โทรไปบอกพี่ว่าไม่ติด...
นะ... แต่ก้อยังคุยกับพี่ได้เสมอ เรายังเป็นพี่น้องกัน พี่ไปรอเค้าที่จุฬา ไม่ก้อธรรมศาสตร์นะ พี่ไปไหน เค้าจะตามไปยยย เย้ๆๆ
จาเข้าได้มั๊ยตรู ?
เรอทัก รักเทอ... บ๊ายบาย นึกไรได้จะมาเขียนใหม่
|
|
|
